61c. Ciska jaloers

Er gaat weer een week voorbij. Er is verder geen enkel contact.
Dan is het weer dinsdag en is ze weer bij Liberty.
Zoals ze stiekem hoopte is ook Gilles er weer.
Weer vliegen de vonken heen en weer. Maar nog steeds houdt hij zich terug.
Alleen met dansen geeft hij zich volledig en danst heel intens met Ciska.
Maar dan bij een pauze, gaat Sanne met hem dansen. Ze blijven enkele nummers door dansen. Dan gebeurt er iets vervelends. Elly is een klein tasje uit haar grote tas kwijt. Haar bankpas en rijbewijs en sigaretten verdwenen. Paniek. Enrico de eigenaar gaat samen met haar de camerabeelden bekijken. Ondertussen blijft Gilles met Sanne dansen.
Ze had in het begin van de avond even met Sanne gepraat. Ciska had haar bemoedigd op Facebook, omdat ze tobde met haar overwicht. Ze hadden het over donkere mannen die dol waren op volle vrouwen. “Enne, vlees is voor de mannen, botten voor de honden!” Ze hadden hartelijk gelachen hierom en nu staat deze meid met ‘haar’ vriend te gniffelen en te flirten op de dansvloer. Ze gaan even zitten aan de bar en ze geeft Gilles een kus op zijn wang. Ciska stapt net naast Gilles en merkt luchtig op: “Eh, niet te ver hè! Maar door dat gedoe met Elly en haar tasje is Ciska weer afgeleid en even later ziet Ciska hen weer aan het dansen. Er komt een golf van jaloezie naar boven. Een gevoel waar ze zelden last van heeft. Ze kijkt venijnig naar het stel. Als blikken konden doden, hadden ze daar ter plekke dood neer gevallen.
Sanne is de eerste die de blik van Ciska opvangt. Ze neemt afstand van Gilles en loopt naar Ciska. “Is er iets?” kijkt ze Ciska vragend aan.
“Wat ben jij een vuile bitch. Waarom doe je dit?” sist Ciska haar toe.
“Je weet dat ik hem leuk vind, of heb je stront in je ogen. Je ziet hem toch met mij dansen. Je hebt toch een vriend, waarom moet je met hem flirten?” De vlammen slaan uit haar mond.
Dan komt Gilles naar hen toe gelopen.
“Ben je boos, Ciska?”
“Ja, ik ben boos en ook op jou!”
Nu loopt hij lachend weg. Hij gaat duidelijk deze confrontatie uit de weg.
Sanne begint te huilen.
“Sorry, Ciska, het was niet mijn bedoeling om jou te kwetsen. Ik wist niet dat jouw gevoelens voor hem zo diep waren.”
“Ik had je al gewaarschuwd bij de bar, dame. Waarom ga je dan nog verder?”
“Oh, ik dacht dat je mij bedoelde, omdat ik een vriend heb!”
“Nee, dat je te ver ging met hem een kus geven, terwijl ik ernaast sta!”
Ciska zag het verdriet op haar gezicht en dimde weer en trok Sanne in haar armen.
“Het is al goed. Ik ben nooit zo, Sanne. Deze situatie laat me een verborgen kant van mezelf zien. Ik schrik er eigenlijk zelf van. Deze man zit dieper in mijn hart dan ik had verwacht.”
Zo staat ze de jonge vrouw, die ze 5 minuten ervoor nog had kunnen vermoorden, te troosten.
Dan kijkt ze weer richting de dansvloer en ziet Ciska Gilles met Margot dansen. Ook weer intens. “Waarom doet deze man dit? Wil hij haar nu opzettelijk van streek maken om haar weg te jagen!”
Ze maakt een gebaar van het doorsnijden van de strot. Hij lacht zenuwachtig.
Naast de dansvloer staat nog een leuke, stevige Antilliaan en ze vraagt hem ten dans.
Hij danst heerlijk en al snel staan ze innig tegen elkaar aan, hoofd tegen hoofd. De man vindt haar duidelijk heerlijk gevormd. Zijn handen glijden overal heen. Ze laat hem. Laat Gilles nu maar even jaloers kijken. Ze dansen zo nog drie nummers, maar dan verlaat Ciska de dansvloer. Er komen nu wat reggaeton nummers en Ciska gaat uit haar dak op de dansvloer. Gilles kijkt naar haar sexy moves.
Wanneer het laatste nummer afgelopen is, komt er een Bachata. Gilles gaat met Margot de dansvloer op maar nu loopt Ciska naar hem toe. Margot laat hem meteen los, bij het zien van haar dodende blik en druipt af.
“Waar ben jij nu mee bezig?” kijkt ze hem streng aan.
Gilles kijkt haar met een onschuldige blik aan en snapt niets van haar reactie.
Hij neemt Ciska in zijn armen en al haar boosheid smelt weer als sneeuw voor de zon.
Die man betovert haar met een magie die ongekend is.
Ze dansen weer intens, het is het laatste nummer van de avond.
Inmiddels hebben ze camerabeelden van de dief. Ze praten druk over hoe ze het aan gaan pakken. Ondertussen is Gilles verdwenen. Ciska baalt. Ze had nog graag even met hem gepraat.
Op weg naar huis besluit ze hem te bellen. Ze wil haar excuses aanbieden, want ze had zich toch wel heel puberaal gedragen.
Gelukkig neemt hij nog op, wel wat slaperig. Hij ligt dus duidelijk al op bed.
“Ik wil je mijn excuses aanbieden voor vanavond. Ik was echt buiten mijn zinnen. Maar ik heb geen enkel recht om me zo te gedragen. Je bent niet van mij en we hebben geen relatie.”
“Ik snap er helemaal niets van. Waarom deed je zo?”
“Omdat je mijn hele hoofd op hol brengt. Ik ben smoorverliefd op jou! Telkens probeer ik mezelf tot de orde te roepen, maar mijn hart laat zich niet ompraten. Telkens wanneer ik dicht bij je ben, dan smelt ik. Vliegen er honderd vlinders in mijn buik en verlang ik ontzettend naar je. Niet normaal meer.”
“Maar wat doe ik dan?”
“Je lach, je vrolijkheid, je passie, je verlangen naar warmte en liefde, die je jezelf niet toestaat, maken me gek! En ik denk dat je elke vrouw gek maakt hiermee! Ik zie hoe ze reageren wanneer je met hen danst!”
“Dan moet ik mezelf veranderen. Want dit vind ik niet leuk!”
“Gilles, jij hoeft niet te veranderen. Dit maakt jou juist zo leuk. Maar wat zijn je gevoelens voor mij, zeg het me eerlijk. Wanneer je alleen maar vriendschap voor me voelt, dan moet ik een knop om gaan zetten. Want ik kan jou niet dwingen!”
“Ik vind je echt heel erg leuk en grappig, maar zoals ik al zei; ik moet eerst het ene afmaken voor ik aan iets anders begin. En dan zoek ik toch iets serieus, alhoewel ik eerst ga genieten van mijn vrijheid.”
“Dat is prima, ga eerst genieten, dat doe ik ook. Kijk maar wanneer jij zover bent, dan kun je van mij genieten. Ik wil toch geen relatie en trouwens, jij wil naar je geboorteland terug en ik kan toch niet mee. Dus serieus kan het tussen ons nooit worden. Maar ik zou echt heel graag een keer het bed met je willen delen. Vergeet dat niet.
Verder zal ik je met rust laten. Gewoon vriendschap. Duidelijk!”
Ze moest lachen om haar eigen woorden. Het klonk zo simpel, maar haar hart schreeuwde het uit vanbinnen. Maar ze moest zich echt beheersen.
Ze namen met lieve woorden afscheid.
“Slaap lekker, dushi.”