111b Europa Hemel of Hel

Het is zondagmiddag. Ciska is aan het opruimen en vindt haar tas met de sexy lingerie die ze de week tevoren mee had naar de Parenclub.
Ze ruikt aan haar slipje en ruikt de bodyspray van Andil.
Zijn geur brengt haar gedachten meteen terug naar de avond in de club.
“Oh shoot, even kijken of ik zijn telefoonnummer nog heb.”
Ze gooit de tas leeg en vindt het bierviltje.
Zou ze hem een berichtje sturen.
Ciska pakt haar telefoon uit haar zak en slaat het nummer op in haar telefoon.
“Aha, hij heeft ook WhatsApp, dat is mooi,” mompelt ze.
“Hé mooie man met je prachtige blauwe ogen, hoe gaat het?” typt ze naar Andil.
Het blijft stil. Wellicht heeft hij zijn telefoon niet in de buurt. Of is hij bij iemand op visite.

Ciska staart voor zich uit. Ze weet niet wat het is, maar deze man beroerde haar hart. Het was zo’n intense ervaring met hem.
Hier zit een bedoeling achter, ze voelt een pijn in haar hart. Tranen schieten in haar ogen.
Deze waren niet van haarzelf.
“Vader, ik voel de pijn van deze man, wat wilt u dat ik doe?”

Ciska krijgt vaak mensen op haar pad met een bedoeling.
Ze is geroepen door God om mensen te helpen, mensen te vertellen over de liefde van God onze Hemelse Vader; maar helaas verguisd door velen, doordat religieuze instituten, God als een boeman neer hebben gezet. Een God die ziekte geeft om je iets te leren, een God die straft, een God die angst inboezemt.
Ciska heeft het tegendeel mogen ervaren. Ze heeft God leren kennen als een liefdevolle Vader. Tijdens haar bekering heeft Hij haar hart vervult met overlopende liefde. De jaren erna heeft zij deze liefde uit mogen delen aan veel mensen, waaronder veel mannen.

“Mijn dochter, ga naar Andil, hij heeft liefde en bemoediging nodig.”

Ze heeft het weekend nog niets gepland en besluit hem te bellen.
“Het is hier met Andil, goedemiddag”, klinkt het beleefd aan de andere kant.
“Hallo lieverd, je spreekt met Ciska, de dame van ….”, maar verder komt ze niet.
“Ah, ja, van de Parenclub, wat leuk dat u belt …. ik had da nie meer verwacht. Ik was al een beetje verdrietig geworden.”
De zin begon enthousiast, maar eindigde een beetje down.
“Ah lieve schat, ik had een druk weekje en vindt net het bierviltje met daarop je telefoonnummer en bel je nu meteen. Heb je vanmiddag iets te doen?”
“Ik had plannen om naar Club Amai te gaan, maar hoezo?”
“Het is wel een hele rit voor mij, maar als je wilt wil ik je wel een bezoekje komen brengen?”
“Maar natuurlijk, dat zou ik heel plezant vinden. Ge bent meer dan welkom. Maar ik eh, woon nie in een groot huis, dus eh….” Dat laatste gedeelte komt er verlegen achteraan.
“Oh, Andil, dat maakt niet uit hoor. Ik ben niet materialistisch. Als je huis maar netjes en schoon is.
“Oké, dan ga ik subiet beginnen. Hoe laat bent ge dan hier?”
“Wanneer ik je adres mag, dan kijk ik even op Google Maps hoe lang ik er over ga doen.”
Andil appt het adres door en Ciska checkt even de reistijd. Oeps, anderhalf uur rijden.
“Nou, schatje, je hebt anderhalf uur de tijd om je woning op orde te brengen.”
“Weet je zeker, dat je zo’n eind voor mij wilt komen rijden?”
“Ja hoor, geen probleem. Het is mooi weer en ik houd van autorijden.”
“Oké, das goe. Ik zal ook een lekkere Afrikaanse schotel bereiden voor na afloop.”
“Nou dat stel ik zeer op prijs. Dan zie ik je over anderhalf uur. Doei!”
“Tot straks, oei u maakt mijn dag weer goed!”
Ciska had al gedoucht en kleedt zich snel in een sexy jurkje.
Flesje drinken en wat snacks voor onderweg, playlist met sexy muziek en gaan met die banaan.
Het is een mooie rit en na inderdaad anderhalf uur arriveert ze op plaats van bestemming.
Hij woont 1 hoog in een klein maar gezellig appartementje. Het is netjes opgeruimd en het ruikt fris. Deze jongeman leeft gezond en rookt niet; ook geen jointjes.
“Welkom in mijn schamele onderkomen,” klinkt het met enige schaamte.
“Lieverd, zoals ik je al zei, ik ben niet materialistisch en vindt het helemaal niet belangrijk hoe groot je huis of auto is. Jij hebt indruk bij mij gemaakt, door je gezellige gesprek en natuurlijk dat unieke moment bij de Parenclub.”
“Dank je wel, lief gezegd.”
“Ik meen dit ook, ik voelde iets speciaals bij en voor jou.”
Een verlegen lach komt op zijn gezicht.
Ze hebben een algemeen gesprek over Nigeria waar hij vandaag komt, zijn werk.
“Dus je hebt een baan in ploegendienst, dat is pittig.”
“Ja, dat is het ook, maar ik moet ook voor mijn familie zorgen in Nigeria. Elke maand stuur is 500 euro naar mijn familie.”
“Ik heb inderdaad met meerdere mannen uit Afrika gedate en dat kwam op hetzelfde neer. Familie of zelfs vrouw en kinderen in Afrika en dan hier in Europa hun geluk beproeven en denken dat ze hier binnen een paar jaar rijk zijn. Ja, je kunt hier een aardige duit verdienen, maar het levensonderhoud is hier ook veel duurder. Per saldo houdt je eigenlijk hetzelfde over, naar verhouding.
Of je moet inderdaad klein gaan wonen in een dorp, waar de huur niet zo hoog is. Geen vakantie en maar weinig spenderen aan de dingen die je leuk vindt. Afrikaanse mensen denken vaak dat het hier de hemel is, maar dat is dus echt niet zo!”

“Ook betaal ik alimentatie aan mijn ex-vrouw bij wie ik een dochtertje heb. Ik kom net rond. Vakantie is er ook niet bij. Het enige uitje wat ik mezelf gun is één keer per maand naar een Parenclub, want ik zeg je eerlijk, ik heb ook mijn lichamelijke behoefte.”
“Oh, my God, Andil, dat is een hele verantwoordelijkheid. Dus je hebt ook een dochtertje?”
“Ja, ze is nu vijf jaar. Een lief meisje. Ik hoop niet dat ze op haar moeder gaat lijken. Ik ben haar tegengekomen toen ik 28 was. Zij was 43. Ik heb altijd iets gehad met oudere dames. Ze was leuk, gescheiden, was financieel onafhankelijk. In het begin was het super. Fijne seks, ze slikte de pil. Maar toen ging het mis en werd ze zwanger. Niet de bedoeling, maar ik vond het geweldig, werd ik toch nog papa. Maar na de bevalling werd het allemaal anders. Ze had geen behoefte meer aan intimiteit, was vaak moe, chagrijnig, had buien. Het was niet fijn meer, we hadden vaak ruzie. Ik hield dat niet meer vol en ben het buiten de deur gaan zoeken. Ik was nog jong Ciska, mijn libido was hoog en ik ging regelmatig naar een Parenclub. Ik had daar een leuke tijd, het is veilig, geen verantwoordelijkheid, anonimiteit.
Later bleek dat mijn inmiddels ex, leed aan postnatale depressie, maar we wisten toen niet wat dat was. Nu is het te laat, we zijn uit elkaar gegroeid en zij wil geen man terug, die al met vele andere vrouwen is geweest.
Ik zie mijn dochtertje om het weekend en af en toe een keer door de week. Ligt aan mijn dienst. Soms voel ik me zo schuldig, dat ik haar niet begreep. Dank je wel Ciska, dit lucht echt op. Het is fijn om een keer te kunnen praten hierover.”

“Tjonge, wat een verhaal joh. Dank je wel voor je openheid, lieverd. Weet je, toen ik het bierviltje met jouw nummer in mijn tas vond, voelde ik pijn in mijn hart. Nu begrijp ik waarom. Weet je, de Heilige Geest zegt mij nu, dat je om vergeving moet vragen aan Jezus anders blijft het een zware last op je schouders. Zullen we samen bidden?” Andil kijkt haar overdondert aan, maar stemt meteen toe.
“Je bent een bijzondere vrouw, Ciska.”
“Ik weet dat veel mensen deze kant van mij niet kennen, maar de liefde die ik geef is met passie en een oprecht hart.”
Ciska neemt zijn handen in de hare en begint haar gebed.
“Jezus, Zoon van de Allerhoogste, U bent onze bemiddelaar. Dank u wel dat u hier in ons midden bent en de last op Andil zijn schouders ziet. Hoor zijn gebed!”
“Jezus, vergeef mij dat ik niet heb gezien hoe mijn vrouw leed na de bevalling. Dat ik mij alleen maar benadeeld voelde, doordat ik geen aandacht kreeg. Dat was egoïstisch van mij. Daar heb ik nu spijt van. Alsjeblieft vergeef mij.”
Tranen stromen over zijn wangen. Ciska houdt hem in haar armen.
“God is een God van vergeving, wanneer je oprecht spijt hebt. Je hebt je vergeving ontvangen. Jezus heeft je zonden gedragen en in Zijn Naam ontvang je vergiffenis. Amen!”
Andil laat een diepe zucht.
“Er valt echt een zware last van mijne schouders. Dank u wel Ciska.”

“Misschien kun je te zijner tijd ook tegen je ex zeggen, dat je er spijt van hebt, dat je haar niet begrepen hebt.”
“Dan moet ik een goe moment kiezen, want eigenlijk zien we elkaar alleen vanuit de voordeur, wanneer ik mijn dochtertje ophaal.”
“Of misschien via WhatsApp. Dan heeft ze het zwart op wit.”
“Goed idee, nogmaals bedankt.”
“Graag gedaan, ik heb ruime ervaring als tussenpersoon voor God en sociaal werkster, dus geen probleem,” grapt Ciska om de sfeer wat luchtiger te maken.
“Klopt, en ge hebt ook veel ervaring in andere dingen, dat heb ik al mogen ondervinden.”
“Ik kan jou ook nog nieuwe dingen leren, als je dat zou willen.”
“Dat zou ik heel fijn vinden.”
Ciska kruipt dichter naar Andil en kust zijn tranen van zijn wangen en dan teder op zijn mond.
Want dat woord van God, heeft ze ook niet vergeten: ”Andil heeft liefde nodig. l

Wordt vervolgd…