Een warme dag in september. Het is Jazzfestival in Alkmaar.
\n\u201cZullen we daar heen gaan?\u201d vraagt Elly, Ciska\u2019s beste vriendin, door de telefoon.
\n\u201cMijn zus logeert bij mij. Ik zal haar vragen of ze zin heeft om mee te gaan!\u201d
\n\u201cJosje, ga je mee naar het Jazzfestival in Alkmaar? Er is daar ook Latin dansen in de openlucht.\u201d
\n\u201cOh, dat is goed hoor!\u201d
\nZogezegd zo gedaan.
\nHet is behoorlijk druk wanneer ze op het plein aankomen. Het Salsawereldje is klein en ze komen er vele bekenden tegen. Ciska kan het ritme niet weerstaan en deint mee op de muziek. Ze voelt de kriebels weer in haar buik. Dat vakantiegevoel, de passie. Heerlijk.
\nMaar ze gaan eerst even een ijsje eten bij een ijssalon iets verderop.
\nJosje ziet haar zusje genieten.
\n\u201cGa maar lekker dansen hoor! Ik zit hier prima!\u201d Elly blijft even bij haar.
\nCiska kijkt haar dankbaar aan en loopt naar het groepje bekenden.
\nEen van de meiden is Eveline, een Tsjechische, voor een tijdje in Nederland. Ze maakt een praatje met haar in het Engels.
\nDan ziet Ciska in haar ooghoek een leuke Antilliaanse man, die ook, net als zij, mee staat te deinen op de muziek.
\nZe loopt op hem toe en vraagt:\u201dWould you like to dance?\u201d
\nOmdat ze net met Eva had staan praten in het Engels, ging ze automatisch door in het Engels. Ciska besluit om het zo te houden.
\nZe hebben een geanimeerd gesprek over waar Ciska vandaan komt.
\n\u201cIk heb in Nieuw Zeeland gewoond, maar ben nu terug in Nederland. Ik moet even wennen aan het Nederlands,\u201d vertelt Ciska in het Engels met een paar Nederlandse woorden ertussen. Het klinkt wel grappig en ze houdt dit aardig vol. Hij is getrouwd en heeft oudere kinderen en nog een nakomertje, een dochter van 11. De man heeft een spontane lach.
\n\u201cZullen we een dansje wagen?\u201d
\n\u201cOk\u00e9,\u201d stemt hij toe met een brede lach.
\nZe gaan dansen, de man hijgt als een paard; waarschijnlijk wat astmatisch. Dat is echter geen probleem, maar de man heeft een lastig ritme en pasjes. Antillianen hebben vaak hun eigen ritme. The Island way noemt Ciska dit. Het vraagt wat aanpassingsvermogen, maar het lukt enigszins. Ze hebben dikke pret met elkaar en na drie nummers bedankt ze hem voor de gezellige dansjes en gesprek.
\nZe geeft hem spontaan een kus op zijn wang en hij houdt haar even stevig vast.
\n\u201cDank je wel, dat was erg fijn!\u201d klonk het oprecht in haar oor.
\n\u201cBedoelde hij de dansjes of de kus op zijn wang?\u201d schoot het door Ciska\u2019s hoofd.
\nMaar dan loopt ze weer terug naar haar zus Josje en vriendin Elly.
\nHun ijsje is op. Ze lopen nog een stukje door de stad en het is heel gezellig.
\nZe drinken nog wat op een terrasje en na een paar uurtjes gaan ze weer naar huis.<\/p>\n
Een paar weken later gaat Ciska weer een keer dansen bij een andere salsatent in Alkmaar. In haar uppie deze keer. Wanneer ze net binnen is, komt er een man op haar af, gekleed in een mooi pak en een hoed op.
\n\u201cHi, how are you doing?\u201d Ciska kijkt hem even verbaasd aan.
\n\u201cWaarom spreekt deze man haar in het Engels aan?\u201d
\nHij neemt haar mee de dansvloer op en wanneer ze dicht tegen hem aan danst, hoort ze zijn diepe ademhaling. Dan kijkt ze nog eens goed en herkent ze de man van het Jazzfestival. Gilles. Hij ziet haar herkenning en lacht breeduit. Hij houdt haar stevig vast en ze dansen de sterren van de hemel. The Island way.
\nOndertussen babbelt hij er vrolijk op los in het Engels. Ciska speelt haar rol gewoon mee. Maar dan komen er bekenden binnen en ze begroeten Ciska in het Nederlands.
\n\u201cOh, spreek je ook Nederlands?\u201d reageert hij verbaasd.
\n\u201cJa toch. Ik ben Nederlandse, maar heb een tijdje in Nieuw Zeeland gewoond! Dat heb ik je toch verteld?\u201d Ze liegt niet, want ze is er ooit vier weken geweest.
\n\u201cOh ja, dat is waar ook. Nou dan gaan we maar over in het Nederlands,\u201d
\n\u201cPrima hoor.\u201d lacht Ciska.
\nZe hebben een gezellige avond en Ciska merkt dat er vlindertjes in haar buik aan het fladderen zijn.
\n\u201cMaar dit kan niet. Gilles is al heel lang getrouwd. Dus afblijven met de handjes,\u201d spreekt ze zichzelf vermanend toe. Maar lachend voegt ze er nog een zin aan toe: \u201dAlles kan kapot!\u201d Een uitspraak die ze van haar vriendin Elly heeft geleerd.
\nZe gaat naar huis en zwijmelt nog na in de auto. Hij is echt superleuk.<\/p>\n
Dan gebeurt er iets heel vreemds.
\nWanneer ze op zaterdagochtend in haar winkel bezig is, komt er een man om het hoekje van de deur kijken. Hij trekt zijn hoofd meteen terug.
\n\u201cKan ik je misschien helpen?\u201d vraagt Ciska hem vriendelijk.
\nWeer komt het hoofd om het hoekje.
\nWanneer ze elkaar aankijken geloven ze beiden hun ogen niet.
\nCiska vliegt hem spontaan om de nek.
\n\u201cHey Gilles, hoe kom jij hier terecht?\u201d
\n\u201cJeetje, ik was aan het fietsen en kom hier voorbij en had dit nog nooit eerder gezien. Dus ik dacht ik ga even naar binnen kijken. En nu zie ik jou hier. Echt grappig!\u201d
\n\u201cIs dit echt van bovenaf geregeld?\u201d spookt het door Ciska haar hoofd.
\nZe laat trots haar winkel zien en hij is behoorlijk onder de indruk.
\n\u201cZo, je doet goed werk hoor. Netjes!\u201d
\nZe gaan allebei even op een bank zitten op de meubelafdeling.
\nWeer kruisen hun blikken elkaar. En bij beiden komen de pretlichtjes in de ogen.
\nCiska kan zich niet langer inhouden en slaat haar arm om hem heen.
\n\u201cIk ben echt blij je te zien. Er fladdert nu een hele zwerm vlinders in mijn buik.\u201d
\nHij lacht verlegen, maar ook bij hem ziet ze het verlangen in de ogen.
\nDan beseft ze weer, dat hij getrouwd is.
\n\u201cSorry, dat ik zo open spreek, dit had ik niet mogen zeggen. Jij bent getrouwd.\u201d
\n\u201cNog wel,\u201d zegt hij wat bedeesd.
\nCiska kijkt hem bijna hoopvol aan. \u201cHoe dat zo?\u201d
\n\u201cHet gaat al even niet zo lekker tussen mijn vrouw en mij. Vandaar dat dit kon gebeuren, waarschijnlijk!\u201d Doelend op de vonken die tussen hen overspringen.
\nHet lijkt wel vuurwerk! Maar beiden houden zich in, gezien het feit dat ze zich op de werkvloer bevinden van de winkel en hij getrouwd is.
\nZe vertelt hem nu ook eerlijk, dat het hele verhaal over Nieuw Zeeland verzonnen is en dat ze ook drie\u00ebndertig jaar getrouwd is geweest en nu dus gescheiden.
\n\u201cIk denk dat ik beter kan gaan, want dit loopt anders uit de hand!\u201d
\nCiska stemt met tegenzin in. Ze nemen afscheid met een lieve hug.
\n\u201cIk zie je misschien nog wel een keer met dansen en anders weet je me te vinden h\u00e8?\u201d knipoogt Ciska.
\nZe kijkt hem na, wanneer hij door de deur het pand verlaat en laat een diepe zucht.<\/p>\n
Er gaan weer een aantal weken overheen, maar ondanks de vele mannen die haar aandacht krijgen, blijft Gilles in haar gedachte.
\nWanneer ze naar haar favoriete dansavond bij Liberty gaat en ze zoals gewoonlijk in de buurt van de ingang van de zaal staat, ziet ze ineens Gilles binnenkomen. Ze rent bijna naar hem toe om hem te begroeten. Ze geeft hem een stevige hug en een kus op de wang.
\n\u201cWat leuk dat je er bent!\u201d
\n\u201cJa, ben wat laat, want ik was met een afscheiding bezig!\u201d
\nDoor de harde muziek vangt ze alleen het laatste gedeelte op.
\n\u201cWat, ga je scheiden?\u201d roept Ciska bijna verheugd.
\nGilles barst in lachen uit.
\n\u201cNee joh, ik was een scheidingswand aan het maken; een klus voor mijn bedrijfje.\u201d
\n\u201cOh,\u201d zucht Ciska ietwat teleurgesteld.
\n\u201cJeetje, waarom reageer ik toch zo op deze man?\u201d vraagt ze zichzelf af.
\nZe dansen een paar Bachata\u2019s, zo goed en kwaad als het gaat, want hij blijft een typisch ritme aanhouden. \u201cIk dans op de muziek, niet op het ritme!\u201d lacht hij met een brede grijns.
\n\u201cDan houdt me maar dicht tegen je aan, anders kan ik je moeilijk volgen.\u201d
\nEn dat doet Gilles, lichaam tegen lichaam, armen om haar heen, gezicht tegen gezicht.
\nEr gaat een zindering door haar heen, een zindering van genot. Het lijkt bijna een orgasme. Even is ze gewoon in een andere dimensie. Wauw. Na de dans moet ze even bijkomen en gaat even zitten. Wanneer ze even later door iemand anders gevraagd wordt, lijkt het alsof ze in een ijsbad terecht is gekomen. Het nummer duurt t\u00e9 lang en wanneer ze weer terug aan de kant is, is ze Gilles kwijt. Hij is weggegaan, zonder iets te zeggen.
\n\u201cJammer,\u201d zucht ze, \u201cwat een heerlijke vent is hij zeg!\u201d<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Een warme dag in september. Het is Jazzfestival in Alkmaar. \u201cZullen we daar heen gaan?\u201d vraagt Elly, Ciska\u2019s beste vriendin, door de telefoon. \u201cMijn zus logeert bij mij. Ik zal haar vragen of ze zin heeft om mee te gaan!\u201d \u201cJosje, ga je mee naar het Jazzfestival in Alkmaar? Er is daar ook Latin dansen […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3879,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[14],"tags":[180,178,179],"class_list":["post-3876","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-late-liefde-en-passie","tag-big-smile","tag-jazz-festval","tag-latin-dance"],"blocksy_meta":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/lateliefdeenpassie.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3876","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/lateliefdeenpassie.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/lateliefdeenpassie.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lateliefdeenpassie.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lateliefdeenpassie.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3876"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/lateliefdeenpassie.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3876\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3878,"href":"https:\/\/lateliefdeenpassie.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3876\/revisions\/3878"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lateliefdeenpassie.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3879"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/lateliefdeenpassie.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3876"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/lateliefdeenpassie.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3876"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/lateliefdeenpassie.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3876"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}